27-29 listopada 2008 r.
18. Krakowskie Spotkania BaletOFFowe

27 listopada 2008 r. (piątek), godz. 19⁰⁰

Iwona Gilarska

„W pół do godziny”
koncept, choreografia, wykonanie: Iwona Gilarska
muzyka elektroniczna: Michał Jacaszek
śpiew: Lena Majewska
kostiumy: Iwona Gilarska, Lena Majewska, Karolina Twardowska
światła: Adam Akerman

„W pół do godziny”
Uważność to odzyskiwanie czasu. Zatrzymujemy się by doświadczyć innego stanu życia. Jedni zatrzymują się, by wyrwać zabieganemu życiu siebie, inni zatrzymują się w ostatniej chwili, kilku z nas pewnie zatrzyma się zbyt późno… Konsumpcja pochłania wielu. Są jednak tacy, którzy potrafią być wolni i uważni. Chronią swoją prywatność w walce o przestrzeń. Przekraczają granice wynikające z dwoistości natury ludzkiej. Poszukują balansu pomimo wszystko!
To performatywno-interaktywny akt teatralny opowiedziany współczesnym językiem tańca. Towarzyszy mu muzyka grana na żywo w formie brzmień elektronicznych, połączona z pieśniami śpiewanymi białym głosem tworząc ożywczą energię, która sprowokuje widza do interakcji z aktorem i pozwoli mu stać się obecnym w momencie działania.

„W pół do godziny” to „[…] niemal intymny spektakl, będący znakomitym wcieleniem poszukiwań w obrębie teatru tańca skupionego na postaci samej tancerki i transmisji jej wewnętrznego świata. To temat konfrontacji dwóch kobiet. A także konfrontacji między intelektem i siłą, emocjami i rozsądkiem, dwoma współistniejącymi ze sobą aspektami ludzkiej psyche. To taneczna wyprawa w głąb kobiecego świata, zaskakująca różnorodnością ruchu i sugestywnością scenicznych obrazów.[…]”

Julia Hoczyk, nowytaniec.pl

Projekt zrealizowany w ramach Stypendium Kulturalnego Miasta Gdańska oraz pod Patronatem Stowarzyszenia Artystycznego KULTYWATOR 3MIEJSKI.

Iwona Gilarska, Wpół Do Godziny, fot. Julia Piwakowska

Grupa Tańca Współczesnego „FORMA”

„Baby”
muzyka: Kapela ze Wsi Warszawa
choreografia: Izabela Szyma

„Lamus”
muzyka: Pryda, Guss Guss
choreografia: Izabela Szyma

tańczą: Katarzyna Bartosiewicz, Eliza Bielska, Dorota Bojkowska, Joanna Górszczyk, Agnieszka Kopacz, Anna Lubkiewicz, Agnieszka Mars, Renata Podkowa, Paulina Pomorska, Beata Puła, Karolina Zając, Sara Zawadzka

Grupa Tańca Współczesnego „FORMA” działa od 2001 roku w Nowohuckim Centrum Kultury. Jej uczestnikami są uczniowie krakowskich szkół średnich oraz studenci. Są to ludzie bardzo aktywni, ciekawi życia, którzy chcą nieustannie rozwijać się i poszerzać swoje horyzonty. Dla tancerzy grupy „FORMA” taniec jest naturalnym medium realizacji swoich ambicji, rozwoju estetycznego drogą do nieustannego odkrywania twórczej strony własnego życia – pogłębiania wrażliwości na sprawy otaczającego nas świata.
Zespół w swoich choreografiach wykorzystuje technikę tańca współczesnego, neoklasycznego oraz jazzową. Można w nich również znaleźć wiele pomysłów samych tancerzy.
Forma prezentuje się na różnego rodzaju imprezach tanecznych, takich jak: Krakowskie Spotkania Baletoffowe, Krakowska Scena Tańca Współczesnego, koncerty finałowe Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, przeglądy i festiwale taneczne w całej Polsce, a przede wszystkim na autorskie koncerty premierowe w NCK.

Bilety: 20 zł

28 listopada 2009 r. (sobota), godz. 19⁰⁰

Krakowski Teatr Tańca

„Siódma żona Ósmego”
reżyseria, choreografia, scenografia: E. Makohon
muzyka: C. Mansell, P. Glass, K. Penderecki, M. De Falla, S. Corigliano, Deatbeat, G. B. Pergolesi, F. Couperin, Affabre Concinui, All'o Phoibe w oprac. M. Rychlego – Orkiestra Antyczna (wyd. Ośrodek Praktyk Teatralnych Gardzienice), D. Galas
projekcja: A. Ptak „Pomidory”
występują: T. Albin, M. Godek, A. Syrek, K. Żminkowska, K. Feliksiak, A. Chmiel-Kowalska, B. Kopała, K. Węglowska-Król

On: Gotów zapłacić każdą cenę za męskiego następcę…
One: Intrygujące, upokarzane, czarujące, namiętne…

Katarzyna Parr – ostatnia z żon Henryka. Opiekowała się schorowanym Królem. Towarzyszyła mu aż do jego śmierci.

„Różnica pomiędzy świadomym poświęceniem a bierną uległością polega na tym, że to pierwsze wynika z przemyślanej decyzji o rezygnacji z własnych interesów na rzecz drugiej osoby i dlatego rezygnacja ta nie jest wyrazem słabości lecz siły”
(T. Albin)

Katarzyna Aragońska – pierwsza żona Henryka, Hiszpanka. Po ślubie Henryka z Anną Boleyn, do końca życia przebywała w areszcie domowym. Słynęła ze swej niezwykłej religijności.

Anna Boleyn – druga z żon, dwórka Katarzyny Aragońskiej. Nietolerowana przez dwór. Chciała dać Królowi syna, los obdarzył ją tylko córką. Uważana za wiedźmę – oskarżona o doprowadzenie czarami do małżeństwa z Henrykiem… ścięta mieczem.

„...prawdziwie hardą i dumną Annę Boleyn odnalazłam nie wtedy, kiedy szukałam jej siły, a dopiero, gdy zrozumiałam jej słabość, jakże inną od słabości przynależnej naturze kobiecej, i inną nawet od mojej własnej”
(A. Syrek)

Jane Seymour – trzecia w kolejności żona króla – poślubiła Henryka zaledwie jedenaście dni po ścięciu Anny Boleyn. Jako jedyna dała mu syna. Zmarła w połogu. Prawdziwa miłość króla.

„…subtelność i lekkość duszy motyla…”
(K. Żminkowska)

Anna Kliwijska – czwarta z żon, Niemka. Wybrana na podstawie portretu, kryjącego jej podobno liczne niedostatki – małżeństwo nie zostało skonsumowane. Po rozwodzie nosiła tytuł „Drogiej Królewskiej Siostry”.

„…I tylko pasja i zatracenie nie odstępowały jej w samotności…”
(K. Feliksiak)

Katarzyna Howard – piąta żona Henryka. Kochliwa małolata. Nazywana „Różą bez kolców”. Oskarżona o niewierność… ścięta toporem.

„Tak codzienne i dobrze znane, a za każdym razem świeże i przyjemne…”
(A. Chmiel – Kowalska)

Żony Henryka VIII to barwna mozaika kobiecych cech. Opiekuńcza Katarzyna Parr, dumna Katarzyna Aragońska, śmiała Anna Boleyn, łagodna Jane Seymour, uległa Anna Kliwijska oraz rozpustna Katarzyna Howard. Każda kolejna to problem z pozbyciem się poprzedniej. Każda następna to wyczekiwanie na narodziny syna. I rozczarowanie… zniewolenie… i dramat każdej z nich…
Spektakl „Siódma żona Ósmego” powstał jako efekt pracy uczestników projektu, organizowanego na przełomie sierpnia i września przez Krakowski Teatr Tańca. Projekt miał charakter eksperymentalny i obejmował pracę ruchową, zgłębianie zagadnień teoretycznych oraz fizyczną pracę nad rolą. Uczestnicy projektu szukali inspiracji pracując nie tylko na sali tanecznej, ale także w różnych miejscach publicznych, „podążając” za kreowanymi przez siebie postaciami. Korzystając z technik Stanisławskiego, Barby oraz Meyerholda tancerze tworzyli sceniczne kreacje, poszukując emocjonalnej i ruchowej prawdy.
Aneta Ptak urodziła się w 1984, pochodzi z Łodzi. Absolwentka wydziału Komunikacji Multimedialnej na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Zajmuje się głównie video-artem, filmami krótkimi, instalacjami. Mimo swojej wielkiej wrażliwości kocha występować na estradzie i pokazywać się w telewizji. Śpiewa i tańczy w zespole Virgins Deluxe Edition.

Bilety: 20 zł

29 listopada 2009 r. (niedziela), godz. 19⁰⁰

Teatr Tańca VOGUE

„Mijanie”
choreografia: Eliza Hołubowska, Maja Szymkowiak, Krzysztof Gmiter
konsultacje i opieka artystyczna; Magda Wyduba
muzyka: Novika, Four Tet, Herbert, Goldfrapp, Apparat, Archive
kostiumy: Daria Salamon „Pracownia Mody FANFARONADA”
tańczą: Eliza Hołubowska, Maja Szymkowiak, Krzysztof Gmiter
czas trwania: 25 min.

Przestrzeń, ruch i czas ewoluuje wokół trzech osób, trzech mijających się osób. Każda z nich odczuwa inne mijanie, każdej towarzyszą pytania …
Dlaczego MNIE? Dlaczego JA? Dlaczego NIE?

Premiera odbyła się w kwietniu 2009 r.

Teatr Tańca VOGUE
Choreograf, szef artystyczny – Eliza Hołubowska
Jest to grupa starająca się wytworzyć swój własny język sceniczny. Oprócz tańca współczesnego, który jest najbliższy tancerzom, zespół poszukuje wiedzy w różnych technikach teatralnych i innych stylach tańca.
Istotny dla VOGUE jest przekaz sceniczny. Często choreografie zespołu wywołują sprzeczne opinie.
Zespół jest jedynym poważnym animatorem środowiska tanecznego i wizytówką taneczną całego województwa zachodniopolskiego i znany jest szerokiej publiczności w całym kraju. Prezentował się wielokrotnie na największych festiwalach tkj. Międzynarodowe Prezentacje Współczesnych Form Tanecznych w Kaliszu, Międzynarodowe Lubelskie Spotkania Teatrów Tańca, Międzynarodowa Konferencja i Festiwal Sztuki Tanecznej w Bytomiu.
VOGUE stara się rozwijać i doskonalić warsztat tancerza-aktora wyjeżdżając na wiele warsztatów i festiwali tańca, a także zapraszając do siebie nauczycieli i gościnne spektakle. Na gryfińskiej scenie prezentowali się jedni z najlepszych tancerzy i choreografów, m.in. Leszek Bzdyl, Aurora Lubos, Katarzyna Chmielewska, Rafał Dziemidok, Wojciech Mochniej, Teatr Tańca Projekt.
Zespół gościł w Gryfinie i nadal współpracuje z gośćmi z zagranicy – Compagnie Trajectoire z Francji, Seanem Feldmanem z Anglii i Alexandrem Azarkiewiczem z Białorusi.
Członkowie zespołu ściśle współpracują z Teatrem KANA w Szczecinie tworząc wspólne przedsięwzięcia, a w przeszłości współpracowali z niemieckim Stowarzyszeniem Historienwerkstatt „Toller Markgraf” w Schwedt. Ich wspólne choreografie były wielokrotnie przedstawiane po obu stronach granicy.
Umiejętności tancerzy Vogue są doceniane nie tylko w Polsce, zapraszani są także do udziału w międzynarodowych projektach tanecznych.
Eliza Hołubowska na stałe współpracuje z Ośrodkiem Poszukiwań Twórczych Zamek Brollin w Niemczech.

Teatr Tańca ALTER

„Taniec Zasraniec”
choreografia i reżyseria: Witold Jurewicz
wykonanie: Mariola Benesz, Izabela Chlewińska, Agnieszka Muczyń, Aleksandra Ścibor, Maciej Kuźmiński, Wojciech Łaba, Paweł Skalski
muzyka: collage
zdjęcia: Katarzyna Madziała

Przedstawienie nie jest o miłości, przyjaźni, duchowości, ludzkich uczuciach i emocjach…
Adresowane do: tego, kto poprzez obcowanie z widowiskiem pragnie wzbogacić swoją wiedzę (typ gnostyczny), szuka podniet myślowych (typ intelektualny), pogrąża się w odbiorze wrażeń zmysłowych (typ kontemplacyjny), wczuwa się w psychikę postaci (typ wczuwający), jest wrażliwy na urodę tancerek i tancerzy (typ erotyczny), poszukuje możliwości oderwania się od spraw codziennych (typ iluzyjny).
Teatr Tańca ALTER został założony w 1985 roku przez ruchmistrza Witolda Jurewicza – dyrektora artystycznego i głównego autora spektakli. Projekty Teatru powstają przede wszystkim w oparciu o indywidualny ruch tancerzy, ich własne poszukiwanie i precyzowanie postaci scenicznych oraz relacji między nimi. Abstrakcja i symbolika artystycznego przekazu oraz ciągłe poszukiwanie nowych możliwości w ruchu pozwalają ujawnić się osobowościom tancerzy i spotęgować ich kreacyjne możliwości. Cechą, która szczególnie wyróżnia ALTER i nadaje właściwy mu charakter jest pozostawanie w ciągłym procesie tworzenia, dzięki czemu spektakle nieustannie ulegają przemianom.
ALTER współpracuje z przedstawicielami innych gałęzi polskiej sztuki współczesnej – muzyki i fotografii. Autorem muzyki do spektakli jest m.in. Jan Smoczyński – pianista i kompozytor. Przedstawieniom Teatru towarzyszą wernisaże fotografii tańca autorstwa Katarzyny Madziały.
Oddzielnym przedmiotem działalności Teatru Tańca ALTER jest edukacja. Wykorzystując wieloletnie doświadczenie i gruntowne wykształcenie pedagogiczne, tancerze Teatru prowadzą zajęcia, szkolenia i warsztaty w zakresie wielu różnych technik tańca i ruchu.

Bilety: 20 zł

Jakub Szyma
„Skrzydlaty balet”
wystawa fotografii towarzysząca spektaklom

Jakub Szyma ur. w 1976 r. w Krakowie. Absolwent Politechniki Krakowskiej, na co dzień manager jednego z dużych zagranicznych koncernów. Fotograf z zamiłowania, od kilku lat intensywnie poszukujący własnej drogi twórczej. Główne obszary jego zainteresowań, to fotografia tańca współczesnego oraz fotografia ptaków.

Projekt zrealizowano przy udziale finansowym Gminy Miejskiej Kraków
w ramach Mecenatu Kulturalnego Miasta Krakowa.

MARKA HANDLOWA FIRMY IMPRES.ART
www.impresart.pl    www.kopalniasrebra.com
e-mail: marketing@impresart.pl   oraz   kopalniasrebra@impresart.pl

Rada i Zarząd Dzielnicy XVIII  Miasta Krakowa

Patronat medialny:
Telewizja Kraków	Radio VOX	Dziennik Polski