Związek Polskich Artystów Plastyków Okręgu Krakowskiego dedykuje salon
malarstwa i rzeźby mieszkańcom Nowej Huty z okazji 60-lecia powstania
dzielnicy.
Wystawa czynna do 27 grudnia br.
wstęp wolny
informacje: tel. 12 644 43 80
26 listopada (czwartek), godz.1800, sala 203
OD PRZEDSZKOLAKA DO UCZNIA
Kto tu rządzi czyli, kiedy
rodzice oddają władzę w ręce dziecka? Wykład psychologa Marii Apanasowicz
Nowy cykl wykładów OD PRZEDSZKOLAKA DO UCZNIA, przeznaczony jest dla
rodziców, którzy chcą wiedzieć więcej o swoim dziecku, rozumieć lepiej
jego zachowanie, bardziej świadomie je wychowywać. Koncentrować się one
będą wokół typowych problemów pojawiających się w wychowaniu i rozwoju
dzieci w wieku przedszkolnym i pierwszych latach nauki.
„W pół do godziny” koncept, choreografia, wykonanie: Iwona Gilarska
muzyka elektroniczna: Michał Jacaszek
śpiew: Lena Majewska
kostiumy: Iwona Gilarska, Lena Majewska, Karolina Twardowska
światła: Adam Akerman
„W pół do godziny”
Uważność to odzyskiwanie czasu. Zatrzymujemy się by doświadczyć innego
stanu życia. Jedni zatrzymują się, by wyrwać zabieganemu życiu siebie,
inni zatrzymują się w ostatniej chwili, kilku z nas pewnie zatrzyma się
zbyt późno… Konsumpcja pochłania wielu. Są jednak tacy, którzy potrafią
być wolni i uważni. Chronią swoją prywatność w walce o przestrzeń.
Przekraczają granice wynikające z dwoistości natury ludzkiej. Poszukują
balansu pomimo wszystko!
To performatywno-interaktywny akt teatralny opowiedziany współczesnym
językiem tańca. Towarzyszy mu muzyka grana na żywo w formie brzmień
elektronicznych, połączona z pieśniami śpiewanymi białym głosem tworząc
ożywczą energię, która sprowokuje widza do interakcji z aktorem i
pozwoli mu stać się obecnym w momencie działania.
„W pół do godziny” to „[…] niemal intymny spektakl,
będący znakomitym wcieleniem poszukiwań w obrębie teatru tańca
skupionego na postaci samej tancerki i transmisji jej wewnętrznego
świata. To temat konfrontacji dwóch kobiet. A także konfrontacji między
intelektem i siłą, emocjami i rozsądkiem, dwoma współistniejącymi ze
sobą aspektami ludzkiej psyche. To taneczna wyprawa w głąb kobiecego
świata, zaskakująca różnorodnością ruchu i sugestywnością scenicznych
obrazów.[…]”
tańczą: Katarzyna Bartosiewicz, Eliza
Bielska, Dorota Bojkowska, Joanna Górszczyk, Agnieszka Kopacz, Anna
Lubkiewicz, Agnieszka Mars, Renata Podkowa, Paulina Pomorska, Beata Puła,
Karolina Zając, Sara Zawadzka
Grupa Tańca Współczesnego „FORMA” działa od 2001 roku w Nowohuckim
Centrum Kultury. Jej uczestnikami są uczniowie krakowskich szkół
średnich oraz studenci. Są to ludzie bardzo aktywni, ciekawi życia,
którzy chcą nieustannie rozwijać się i poszerzać swoje horyzonty. Dla
tancerzy grupy „FORMA” taniec jest naturalnym medium realizacji swoich
ambicji, rozwoju estetycznego drogą do nieustannego odkrywania twórczej
strony własnego życia – pogłębiania wrażliwości na sprawy otaczającego
nas świata.
Zespół w swoich choreografiach wykorzystuje technikę tańca
współczesnego, neoklasycznego oraz jazzową. Można w nich również znaleźć
wiele pomysłów samych tancerzy.
Forma prezentuje się na różnego rodzaju imprezach tanecznych, takich
jak: Krakowskie Spotkania Baletoffowe, Krakowska Scena Tańca
Współczesnego, koncerty finałowe Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy,
przeglądy i festiwale taneczne w całej Polsce, a przede wszystkim na
autorskie koncerty premierowe w NCK.
„Siódma żona Ósmego” reżyseria, choreografia, scenografia: E. Makohon
muzyka: C. Mansell, P. Glass, K. Penderecki, M. De Falla, S. Corigliano,
Deatbeat, G. B. Pergolesi, F. Couperin, Affabre Concinui, All'o Phoibe w
oprac. M. Rychlego – Orkiestra Antyczna (wyd. Ośrodek Praktyk
Teatralnych Gardzienice), D. Galas
projekcja: A. Ptak „Pomidory”
występują: T. Albin, M. Godek, A. Syrek, K. Żminkowska, K. Feliksiak, A.
Chmiel-Kowalska, B. Kopała, K. Węglowska-Król
On: Gotów zapłacić każdą cenę za
męskiego następcę…
One: Intrygujące, upokarzane, czarujące, namiętne…
Katarzyna Parr – ostatnia z żon
Henryka. Opiekowała się schorowanym Królem. Towarzyszyła mu aż do jego
śmierci.
„Różnica
pomiędzy świadomym poświęceniem a bierną uległością polega na tym, że to
pierwsze wynika z przemyślanej decyzji o rezygnacji z własnych interesów
na rzecz drugiej osoby i dlatego rezygnacja ta nie jest wyrazem słabości
lecz siły”
(T. Albin)
Katarzyna Aragońska – pierwsza
żona Henryka, Hiszpanka. Po ślubie Henryka z Anną Boleyn, do końca życia
przebywała w areszcie domowym. Słynęła ze swej niezwykłej religijności.
Anna Boleyn – druga z żon, dwórka
Katarzyny Aragońskiej. Nietolerowana przez dwór. Chciała dać Królowi
syna, los obdarzył ją tylko córką. Uważana za wiedźmę – oskarżona o
doprowadzenie czarami do małżeństwa z Henrykiem… ścięta mieczem.
„...prawdziwie
hardą i dumną Annę Boleyn odnalazłam nie wtedy, kiedy szukałam jej siły,
a dopiero, gdy zrozumiałam jej słabość, jakże inną od słabości
przynależnej naturze kobiecej, i inną nawet od mojej własnej”
(A. Syrek)
Jane Seymour – trzecia w
kolejności żona króla – poślubiła Henryka zaledwie jedenaście dni po
ścięciu Anny Boleyn. Jako jedyna dała mu syna. Zmarła w połogu.
Prawdziwa miłość króla.
„…subtelność i
lekkość duszy motyla…”
(K. Żminkowska)
Anna Kliwijska – czwarta z żon,
Niemka. Wybrana na podstawie portretu, kryjącego jej podobno liczne
niedostatki – małżeństwo nie zostało skonsumowane. Po rozwodzie nosiła
tytuł „Drogiej Królewskiej Siostry”.
„…I tylko pasja
i zatracenie nie odstępowały jej w samotności…”
(K. Feliksiak)
Katarzyna Howard – piąta żona
Henryka. Kochliwa małolata. Nazywana „Różą bez kolców”. Oskarżona o
niewierność… ścięta toporem.
„Tak codzienne i
dobrze znane, a za każdym razem świeże i przyjemne…”
(A. Chmiel – Kowalska)
Żony Henryka VIII to barwna
mozaika kobiecych cech. Opiekuńcza Katarzyna Parr, dumna Katarzyna
Aragońska, śmiała Anna Boleyn, łagodna Jane Seymour, uległa Anna
Kliwijska oraz rozpustna Katarzyna Howard. Każda kolejna to problem z
pozbyciem się poprzedniej. Każda następna to wyczekiwanie na narodziny
syna. I rozczarowanie… zniewolenie… i dramat każdej z nich…
Spektakl „Siódma żona Ósmego” powstał jako efekt pracy uczestników
projektu, organizowanego na przełomie sierpnia i września przez
Krakowski Teatr Tańca. Projekt miał charakter eksperymentalny i
obejmował pracę ruchową, zgłębianie zagadnień teoretycznych oraz
fizyczną pracę nad rolą. Uczestnicy projektu szukali inspiracji pracując
nie tylko na sali tanecznej, ale także w różnych miejscach publicznych,
„podążając” za kreowanymi przez siebie postaciami. Korzystając z technik
Stanisławskiego, Barby oraz Meyerholda tancerze tworzyli sceniczne
kreacje, poszukując emocjonalnej i ruchowej prawdy.
Aneta Ptak urodziła się w 1984, pochodzi z Łodzi. Absolwentka wydziału
Komunikacji Multimedialnej na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu.
Zajmuje się głównie video-artem, filmami krótkimi, instalacjami. Mimo
swojej wielkiej wrażliwości kocha występować na estradzie i pokazywać
się w telewizji. Śpiewa i tańczy w zespole Virgins Deluxe Edition.
„Mijanie” choreografia: Eliza Hołubowska, Maja Szymkowiak, Krzysztof Gmiter
konsultacje i opieka artystyczna; Magda Wyduba
muzyka: Novika, Four Tet, Herbert, Goldfrapp, Apparat, Archive
kostiumy: Daria Salamon „Pracownia Mody FANFARONADA”
tańczą: Eliza Hołubowska, Maja Szymkowiak, Krzysztof Gmiter
czas trwania: 25 min.
Przestrzeń, ruch i czas ewoluuje wokół trzech osób,
trzech mijających się osób. Każda z nich odczuwa inne mijanie, każdej
towarzyszą pytania …
Dlaczego MNIE? Dlaczego JA? Dlaczego NIE?
Premiera odbyła się w kwietniu 2009 r.
Teatr Tańca VOGUE
Choreograf, szef artystyczny – Eliza Hołubowska
Jest to grupa starająca się wytworzyć swój własny język sceniczny.
Oprócz tańca współczesnego, który jest najbliższy tancerzom, zespół
poszukuje wiedzy w różnych technikach teatralnych i innych stylach
tańca.
Istotny dla VOGUE jest przekaz sceniczny. Często choreografie zespołu
wywołują sprzeczne opinie.
Zespół jest jedynym poważnym animatorem środowiska tanecznego i
wizytówką taneczną całego województwa zachodniopolskiego i znany jest
szerokiej publiczności w całym kraju. Prezentował się wielokrotnie na
największych festiwalach tkj. Międzynarodowe Prezentacje Współczesnych
Form Tanecznych w Kaliszu, Międzynarodowe Lubelskie Spotkania Teatrów
Tańca, Międzynarodowa Konferencja i Festiwal Sztuki Tanecznej w Bytomiu.
VOGUE stara się rozwijać i doskonalić warsztat tancerza-aktora
wyjeżdżając na wiele warsztatów i festiwali tańca, a także zapraszając
do siebie nauczycieli i gościnne spektakle. Na gryfińskiej scenie
prezentowali się jedni z najlepszych tancerzy i choreografów, m.in.
Leszek Bzdyl, Aurora Lubos, Katarzyna Chmielewska, Rafał Dziemidok,
Wojciech Mochniej, Teatr Tańca Projekt.
Zespół gościł w Gryfinie i nadal współpracuje z gośćmi z zagranicy –
Compagnie Trajectoire z Francji, Seanem Feldmanem z Anglii i Alexandrem
Azarkiewiczem z Białorusi.
Członkowie zespołu ściśle współpracują z Teatrem KANA w Szczecinie
tworząc wspólne przedsięwzięcia, a w przeszłości współpracowali z
niemieckim Stowarzyszeniem Historienwerkstatt „Toller Markgraf” w
Schwedt. Ich wspólne choreografie były wielokrotnie przedstawiane po obu
stronach granicy.
Umiejętności tancerzy Vogue są doceniane nie tylko w Polsce, zapraszani
są także do udziału w międzynarodowych projektach tanecznych.
Eliza Hołubowska na stałe współpracuje z Ośrodkiem Poszukiwań Twórczych
Zamek Brollin w Niemczech.
„Taniec Zasraniec” choreografia i reżyseria: Witold Jurewicz
wykonanie: Mariola Benesz, Izabela Chlewińska, Agnieszka Muczyń,
Aleksandra Ścibor, Maciej Kuźmiński, Wojciech Łaba, Paweł Skalski
muzyka: collage
zdjęcia: Katarzyna Madziała
Przedstawienie nie jest o miłości, przyjaźni,
duchowości, ludzkich uczuciach i emocjach…
Adresowane do: tego, kto poprzez obcowanie z widowiskiem pragnie
wzbogacić swoją wiedzę (typ gnostyczny), szuka podniet myślowych (typ
intelektualny), pogrąża się w odbiorze wrażeń zmysłowych (typ
kontemplacyjny), wczuwa się w psychikę postaci (typ wczuwający), jest
wrażliwy na urodę tancerek i tancerzy (typ erotyczny), poszukuje
możliwości oderwania się od spraw codziennych (typ iluzyjny).
Teatr Tańca ALTER został założony w 1985 roku przez ruchmistrza Witolda
Jurewicza – dyrektora artystycznego i głównego autora spektakli.
Projekty Teatru powstają przede wszystkim w oparciu o indywidualny ruch
tancerzy, ich własne poszukiwanie i precyzowanie postaci scenicznych
oraz relacji między nimi. Abstrakcja i symbolika artystycznego przekazu
oraz ciągłe poszukiwanie nowych możliwości w ruchu pozwalają ujawnić się
osobowościom tancerzy i spotęgować ich kreacyjne możliwości. Cechą,
która szczególnie wyróżnia ALTER i nadaje właściwy mu charakter jest
pozostawanie w ciągłym procesie tworzenia, dzięki czemu spektakle
nieustannie ulegają przemianom.
ALTER współpracuje z przedstawicielami innych gałęzi polskiej sztuki
współczesnej – muzyki i fotografii. Autorem muzyki do spektakli jest
m.in. Jan Smoczyński – pianista i kompozytor. Przedstawieniom Teatru
towarzyszą wernisaże fotografii tańca autorstwa Katarzyny Madziały.
Oddzielnym przedmiotem działalności Teatru Tańca ALTER jest edukacja.
Wykorzystując wieloletnie doświadczenie i gruntowne wykształcenie
pedagogiczne, tancerze Teatru prowadzą zajęcia, szkolenia i warsztaty w
zakresie wielu różnych technik tańca i ruchu.
Z cyklu ŚWIAT ROBÓTEK RĘCZNYCH „Zimowe robótki ręczne”
Zapraszamy wszystkich miłośników szydełkowania, tkania i haftowania.
Mamy nadzieję, że każdy znajdzie coś dla siebie a także sam podzieli się
swoimi pomysłami na różne ręcznie robione cudeńka. Zapewniamy materiały
i przybory do zajęć.
W programie:
– wystawa poradników z zakresu robótek ręcznych
– wystawa robótek ręcznych
– wspólne dzierganie, tkanie i haftowanie.
Spotkanie z autorami książki „Sposób na żylaki” red. Krystyną
Rożnowską i dr n. med. Mariuszem Kózką specjalistą chirurgii ogólnej
i naczyniowej.
W programie:
– kompresjoterapia – leczenie uciskiem
– skleroterapia – obliteracja
– leki
– ćwiczenia
– zabieg operacyjny
3, 4 grudnia (czwartek, piątek) – zamówienia zbiorowe szkół i
przedszkoli
5, 6 grudnia (sobota, niedziela) – imprezy zamknięte dla zakładów pracy
IMPREZY
MIKOŁAJOWE
w programie przedstawienie teatralne pt. „Świąteczny zawijaniec”
w wykonaniu Teatru BANASIÓW z Warszawy
Skąd Mikołaj zna nasze marzenia?
Skąd wie co chcielibyśmy dostać?
Na grudniowym niebie najczęściej nie ma chmur, bo mogłyby dzieciom
przeszkadzać w wypatrywaniu pierwszej gwiazdki. Jednak jak się dobrze
wpatrzymy, to po nieboskłonie zawsze płynie pojedyncza, biała poducha.
Niektórzy mówią chmura, a my wiemy, że to statek niebieski, którego
dzielnym kapitanem jest Cumulus, a załogą Chmurki, jego dzieci.
Każda z Chmurek ma małą, ale niezwykle przenikliwą lunetę, przez którą
odczytuje marzenia dzieci.
Potem Chmurki zawijają te marzenia w kawałki granatowego, grudniowego
nieba, najlepiej z gwiazdkami, a jeszcze lepiej jak się trafią na nich
ślady sań Mikołajowych. Te zawijańce na płatkach śniegu wysyłają na
ziemię, niemal wprost w maleńkie rączki krasnoludków, które nazywają się
Łapaczami Marzeń.
Dla krasnoludków czas kiedy zawijańce lecą z nieba jest znakiem, że
zbliżają się Święta, więc nazywają je świątecznymi zawijańcami. Łapacze
zawijańce dają krasnoludkom Posłańcom, a te zawożą je wprost do….
Wszyscy wiedzą do kogo.
Ukochana córka kapitana Cumulusa o imieniu Cirrus, albo po prostu
Loczek, zobaczyła przez lunetkę, że krasnoludek Łarzeń, czyli w skrócie
łapacz marzeń, zamiast zbierać zawijańce twardo śpi.
A do zawijańców skrada się ktoś, komu nie można ufać. Nie zastanawiając
się długo Loczek wyrusza w niebezpieczną podróż na ziemię, ratować
marzenia dzieci.
O tym, o Świętach, o Mikołaju, o marzeniach dzieci opowiada bajka pt.
„Świąteczny zawijaniec”.
Po przedstawieniu możliwość wręczania przez Św. Mikołaja prezentów
dla wszystkich dzieci!
Zapraszamy również zakłady pracy na zamknięte imprezy mikołajowe dla
dzieci pracowników.
Z cyklu ŚWIAT ROBÓTEK RĘCZNYCH „Zimowe robótki ręczne”
Zapraszamy wszystkich miłośników szydełkowania, tkania i haftowania.
Mamy nadzieję, że każdy znajdzie coś dla siebie a także sam podzieli się
swoimi pomysłami na różne ręcznie robione cudeńka. Zapewniamy materiały
i przybory do zajęć.
W programie:
– wystawa poradników z zakresu robótek ręcznych
– wystawa robótek ręcznych
– wspólne dzierganie, tkanie i haftowanie.
Przed projekcją wystąpi wirtuoz gitary – Jan Oberbek.
Paradokumentalny film „Pamiętnik Leo” przedstawia historię Leona
Silberacha, czternastoletniego Żyda ukrywającego się wraz z rodziną
przed deportacją do getta we wsi Mogiła pod Krakowem w latach 1941-1942.
Znamy prawdę o Holokauście i zagładzie Żydów w obozach koncentracyjnych,
ale nam współczesnym, trudno sobie nawet wyobrazić, jak wyglądała tamta
codzienność w nieustannym zagrożeniu życia i troski o bliskich. Na
podstawie jego pamiętnika można częściowo odtworzyć i uzmysłowić sobie
gehennę, którą przeżył w czasie ostatniej wojny. Matkę i siostrę Leona
zamordowano w Auschwitz, brata stracono w obozie w Płaszowie, a z całej
rodziny uratował się tylko on, jego ojciec Jacob i wujek Morris. Na
przekór opowieści o mrokach czasu wojny, film jest afirmacją życia. Po
okresie pobytu w Mogile, a następnie przejściu sześciu obozów
koncentracyjnych i obozów pracy, Leon w 1948 r. wyemigrował do USA i
zmienił imię oraz nazwisko na Leo Bach. W Kalifornii ożenił się i miał
dwoje dzieci. Zmarł w 2006 roku.
Film o nim został wyprodukowany przez Nowohuckie Centrum Kultury, a
sfinansowany przez Urząd Miasta Krakowa w ramach obchodów 60-lecia Nowej
Huty. Reżyserem filmu jest Marek Norek przy współpracy Adama
Gryczyńskiego, zaś kierownikiem produkcji Anna Bubula. W filmie w roli
Leona wystąpił Krzysztof Kwiatkowski, student PWST, jako narrator
Krzysztof Globisz, aktor Starego Teatru, a muzykę skomponował Jan
Oberbek. W scenach dokumentalnych zobaczymy także Glorię Bach-Koch,
córkę Leo, która przyleciała z USA wraz z ciotką Mery Wexler aby szukać
śladów po ojcu w Krakowie i Mogile. Film ma długość 41 min.
Pokazany zostanie także film „Remuh” zrealizowany w 1988 r. w AKF
„Nowa Huta” przez Adama Gryczyńskiego, a w hallu NCK (bud. B) będzie
jego wystawa pod tym samym tytułem.
wstęp wolny
8 grudnia (wtorek), godz. 1800, sala 203
KLUB POZNAJ ŚWIAT
Adam Kwaśny
„Kuba, santeria i kowboje… – czyli Wyspa Spotkań” multimedialny pokaz zdjęć z podróży na Kubę
Zapraszamy
na Opowieść o Kubie – Królowej Karaibów – która oprócz pięknych plaż,
kolonialnych miast, starych samochodów i niemilknącej muzyki, odkrywa
przed przybyszem swój największy skarb – gościnną społeczność
pojednanych Bogów i ludzi. Santeria, dominującą dziś religia Wyspy,
łączy wierzenia ludów Yoruba (Nigeria), Bantu (Kongo), wyznawców
chrześcijaństwa, islamu i buddyzmu. Dla turysty zwiedzającego wyspę z
perspektywy kurortów, jest niemal niedostrzegalna. Bóstwa (Orichas),
ukryte przez afrykańskich niewolników pod postaciami katolickich
świętych, zajmują się wszelkimi aspektami doczesności: zdrowiem,
inteligencją, seksem, tańcem, podróżami, czułością, a także bankiem,
szpitalem i policją... Kubę często nazywa się Wyspą Spotkań. Liczne
narody i rasy, które znalazły się tutaj, najczęściej wbrew swej woli,
nauczyły się zgody i wzajemnego szacunku.
Adam Kwaśny – dramaturg, scenarzysta i prozaik, uczeń Samuela Bückleina.
Debiutował powieścią Potrawy oraz spektaklem muzycznym Katarzy (1992),
założyciel i dyrektor Teatru Bückleina w Krakowie (1993-2000), dyrektor
artystyczny Teatru 38 (2001-2004), gdzie zrealizował spektakl muzyczny
Cantigas de Santa Maria wg Alfonsa el Sabio z Maciejem Maleńczukiem w
roli głównej. Wydał zbiór sztuk teatralnych Trzy dramaty średniowieczne.
Współpracuje z telewizją TVN, dla której pisze scenariusze kryminalne.
Pisze reportaże dla miesięcznika „Zwierciadło”. Od kilku lat regularnie
podróżuje na Kubę, gdzie odnalazł swoją drugą ojczyznę i przyjął
miejscową religię – santerię. Obecnie pracuje nad kubańską powieścią
Chino, oraz nad filmem dokumentalnym o santerii: „Nie obiecujemy raju”.
TALMUD czym jest i czego naucza?
Wykład Elżbiety Wawro, doktora nauk humanistycznych, wykładowcy
filozofii i etyki w Akademii Ekonomicznej w Katowicach.
Galeria „Centrum” NCK rozpoczęła działalność 23 lata temu.
W kilku pomieszczeniach wystawienniczych odbyło się ponad 700 wystaw z
dziedziny malarstwa, rzeźby, grafiki i rysunku. Wraz z kolejnymi
wystawami rosły zbiory własne galerii, liczące obecnie prawie 150 dzieł.
To stosunkowo niewielka, ale reprezentatywna kolekcja, obrazująca bogaty
dorobek artystyczny krakowskiego środowiska ostatnich dwóch dekad. Wiele
posiadanych przez galerię dzieł to dary artystów. Znaczną część zbioru
stanowią prace przekazane NCK w latach 80. oraz w roku 2005 przez Urząd
Miasta Krakowa.
Prezentowana obecnie wystawa malarstwa jest fragmentem naszej kolekcji.
Wśród prezentowanych artystów na pierwszym miejscu wymienić wypada tych,
którzy już odeszli:
Paweł Bieleć,
Carlotta Bologna,
prof. Witold Damasiewicz,
prof. Zbigniew Kowalewski,
prof. Włodzimierz Kunz,
prof. Ludwik Pindel,
prof. Czesław Rzepiński,
prof. Lucjan Ząbkowski.
Pozostali to:
prof. Stanisław Batruch,
prof. Jan Bujnowski,
Leszek Dutka,
Walenty Gabrysiak,
prof. Allan Rzepka,
prof. Leszek Misiak.
wstęp wolny
informacje: tel. 12 644 43 80
13 grudnia (niedziela), godz. 1600,
kawiarnia, bud. A
Spotkanie z piosenką prowadzi Wojciech Dąbrowski
„Spotkania z piosenką” – to imprezy dla wszystkich (bez
względu na wiek), którzy chcą:
14 grudnia (poniedziałek), godz.1200, 1700,
sala teatralna
„Aurelia
nie chce spać”
spektakl baletowy w wykonaniu uczniów Krakowskiej Akademii Tańca oraz
młodzieży uczestniczącej w projekcie Taniec – Pasja Świata – Przenikanie
Kultur
15 grudnia (wtorek), godz. 1630-1800,
sala 011
Z cyklu ŚWIAT ROBÓTEK RĘCZNYCH „Zimowe robótki ręczne”
Zapraszamy wszystkich miłośników szydełkowania, tkania i haftowania.
Mamy nadzieję, że każdy znajdzie coś dla siebie a także sam podzieli się
swoimi pomysłami na różne ręcznie robione cudeńka. Zapewniamy materiały
i przybory do zajęć.
W programie:
– wystawa poradników z zakresu robótek ręcznych
– wystawa robótek ręcznych
– wspólne dzierganie, tkanie i haftowanie.
Z cyklu ŚWIAT ROBÓTEK RĘCZNYCH „Zimowe robótki ręczne”
Zapraszamy wszystkich miłośników szydełkowania, tkania i haftowania.
Mamy nadzieję, że każdy znajdzie coś dla siebie a także sam podzieli się
swoimi pomysłami na różne ręcznie robione cudeńka. Zapewniamy materiały
i przybory do zajęć.
W programie:
– wystawa poradników z zakresu robótek ręcznych
– wystawa robótek ręcznych
– wspólne dzierganie, tkanie i haftowanie.
Doroczny koncert zespołu, dedykowany sympatykom i wychowankom Zespołu.
Zespół Pieśni i Tańca „NOWA HUTA” powstał w 1953 roku w Krakowie. Skład
osobowy ZPiT „NOWA HUTA” stanowi młodzież wszystkich typów szkół
krakowskich oraz młodzież studencka i pracująca. W swoim repertuarze
posiada pieśni i tańce różnych regionów kraju, a także pieśni i tańce
narodowe. Oryginalne tańce i pieśni poddane artystycznemu opracowaniu
swoją treścią i wykonaniem propagują w dobrym tego słowa znaczeniu
polski folklor regionalny i narodowy. Zespół posiada w swoim repertuarze
polskie tańce historyczne. Zespół „NOWA HUTA” wielokrotnie brał udział w
realizacjach telewizyjnych i teatralnych oraz w widowiskach plenerowych.
Posiada nagrania studyjne swojego repertuaru oraz wydawnictwa
fonograficzne. Zespół uczestniczy w wielu znaczących festiwalach i
konkursach zarówno w kraju jak i poza jego granicami. Młodość, naturalny
wdzięk, dynamika tańców, piękne i często zmieniające się stroje a także
ciekawie dobrany repertuar to wrażenia wynoszone z koncertów Zespołu
Pieśni i Tańca „NOWA HUTA”.
10 stycznia (niedziela), godz. 1600-1900, sala teatralna
XVIII Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy
Po
raz kolejny Nowohuckie Centrum Kultury włącza się w Finał Wielkiej
Orkiestry Świątecznej Pomocy. Młodzież w ramach wolontariatu będzie
zbierała pieniądze, które zostaną przeznaczone na ratowanie dzieci
dotkniętych chorobami nowotworowymi.
Tradycyjnie, jak co roku, odbędzie się z tej okazji koncert z udziałem
zespołów artystycznych Nowohuckiego Centrum Kultury.
Na scenie zaprezentują się:
ZG „Hamernik” i DZG „Mali Hamernicy”
Teatr Muzyczny „Nowa Akademia”
Amatorski Klub Tańca Towarzyskiego „encek”
Formacja AKTT „encek”
Formacja Taneczna „Flesz Dance”
Grupa Taneczna „Bit”
Dziecięca Scena Piosenki i Tańca
Muzyczny Klub Przedszkolaka
Pokazy: funky, disco, hip-hop, break dance
Bilet wstępu w postaci cegiełki na rzecz Wielkiej Orkiestry
Świątecznej Pomocy.
Liczymy, że będą Państwo z nami 10 stycznia i wspólnymi siłami wesprzemy
polską onkologię dziecięcą!
informacje: tel. 12 644 22 47, pok. 113, bud. A
10 stycznia (niedziela), godz. 1600,
kawiarnia, bud. A
Spotkanie z piosenką prowadzi Wojciech Dąbrowski
– po raz
200!!!
„Spotkania z piosenką” – to imprezy dla wszystkich (bez
względu na wiek), którzy chcą:
Koncert Zespołu Góralskiego HAMERNIK zawierający m.in.
świąteczno-noworoczne obrzędy i zwyczaje. Zespół Góralski HAMERNIK jest
amatorskim zespołem działającym przy NCK od 1979 roku. Członkami Zespołu
są osoby pochodzące przeważnie z Podhala, a zamieszkałe w Krakowie oraz
krakowianie rozmiłowani w folklorze podhalańskim. HAMERNIK liczy obecnie
prawie czterdzieści osób. Zespół prezentuje autentyczny folklor Skalnego
Podhala w zabawach, śpiewie, tańcu i muzyce.
18 stycznia (poniedziałek), godz. 1100, sala
teatralna
Historia miłości, która jest w stanie zwyciężyć czarną magię oraz
opowieść o dorastaniu i o rodzicielskich kłopotach w zrozumieniu, że
dziecko jest już dorosłe. „Mała Syrenka” w wykonaniu aktorów teatru
„Kubuś” wzrusza, bawi i uczy. Najmłodsi widzowie zobaczą piękną, choć
bardzo tragiczną opowieść o syrence – Ariel, która pokochała księcia i
dla tej miłości postanowiła poświęcić wszystko. Nawet swoje życie.
Opowieść Hansa Christiana Andersena znają doskonale wszyscy i ci, którzy
ją czytali, wiedzą, jak tragicznie dla syrenki kończy się miłość do
śmiertelnika. Ariel z baśni Andersena zamienia się w morską pianę i tak
kończy swój żywot. Opowieść, którą zaserwują widzom aktorzy Teatru Lalki
i Aktora „Kubuś” bardziej przypomina Disneyowską wersję baśni o małej
syrence. Na jej końcu jest happy end, syrenka łączy się na zawsze ze
swoim księciem i żyją długo i szczęśliwie.
Plan żywy i marionetki.
Czas trwania: 1 godz. 10 min. (bez przerwy)
„Piesek, który był niebieski” to historia zwierzaka odmieńca. Grane
na żywym planie przedstawienie adresowane jest do najmłodszych dzieci,
od lat trzech. Wykorzystano atrakcyjne i komunikatywne środki kreacji
plastycznej, przede wszystkim maskę i kostium. Tytułowy bohater jest w
swoim świecie odmieńcem. Kury na jego widok wyrywają sobie z rozpaczy
pióra, kaczki zrywają się do szalonego lotu, a krowy strajkują i nie
chcą dawać mleka. Nawet rodzeństwo ignoruje Niebieskiego w zabawach i
dokucza na każdym psim kroku. Nasz bohater już wie, że za inność płaci
osamotnieniem. W końcu wyrusza w świat, poszukując miejsca, gdzie nie
odrzuca się nikogo z powodu koloru sierści. W czasie wędrówki
zaprzyjaźnia się z czarnym kotem, spotyka zwariowanego projektanta domów
i wbrew swej woli zostaje członkiem bandy sprytnych buldogów. Poznaje
świat i uczy się odróżniać dobro od zła, bronić własnego zdania i
przełamywać słabości. U kresu przygód, dobroduszny Wilk Morski
pożeglował z Niebieskim Pieskiem na wyspę, gdzie błękitne sny potrafią
stać się jawą.
Plan żywy i maski.
Czas trwania: 1 godz. 20 min. (z przerwą).
A zima tamtego roku była sroga i długa ...
Posłał więc król Błystek kronikarza Koszałka Opałkę, aby o wiośnie
zasięgnął języka...
Miał Koszałek przygód niemało, a najgorsze w skutkach okazało się
spotkanie z Lisem Sadełko, rzekomym naukowcem i kolegą po fachu
Koszałka...
Skutki tego spotkania najboleśniej odczuła Sierotka Marysia
Na szczęście dzięki Krasnoludkom, których do Głodowej Wólki wozem
przywiózł ...
... a zresztą, co będę opowiadał. Przyjdźcie i sami zobaczcie
Plan żywy i lalki.
Czas trwania: 50 min. (bez przerwy).
21 stycznia (czwartek), godz. 1100, sala
teatralna
Ferdynand Wspaniały Ludwika Jerzego Kerna to jedna z najbardziej
znanych i lubianych książek dla dzieci – opowieść o psie, który pewnego
dnia śni, że jest człowiekiem...
W spektaklu Banialuki Ferdynand odbywa bajkową, pełną fantazji i humoru
podróż przez ludzki świat. Choć jest to świat całkiem zwyczajny wszystko
tu jest niezwykłe: kudłaty pupil przechadza się na dwóch łapach
najpiękniejszą ulicą w mieście, odwiedza sławnego krawca, zdobywa złoty
medal a nawet rozprawia się z szajką złodziei... Swoją ogładą, urokiem
osobistym i manierami wyróżnia się z tłumu obywateli i szybko obdarzony
zostaje mianem Ferdynanda Wspaniałego, stanowiąc wzór uczciwego i
prawego postępowania. W nowej roli udaje mu się nawet pokonać wrodzoną
niechęć do kotów, licznie zapełniających scenę.
Żywe tempo, barwne kostiumy, wpadające w ucho piosenki, tańce i zabawne
zdarzenia czynią spektakl niezwykle wesołym i dynamicznym widowiskiem.
Pomysłowa, wielofunkcyjna scenografia Jana Polivki, która daje możliwość
dowolnego kształtowania przestrzeni scenicznej, pozwala uwierzyć, że
przygoda Ferdynanda mogła rozegrać się całkiem współcześnie, tuż obok
każdego widza; kolorowa i wysmakowana, pełna bajkowych, zabawnych
rekwizytów i lalek przenosi w świat dziecięcych fantazji i wzruszeń.
Ogromnym walorem przedstawienia jest sympatyczny, ujmujący bohater,
grany przez Konrada Ignatowskiego. Ferdynand jest postacią tak
przyjacielską i pełną wdzięku, że zapewne podbije serce każdego malucha.
Ciepła, humorystyczna, znakomicie zrealizowana historia Ferdynanda
zachwyci nie tylko najmłodszych widzów.
Plan żywy.
Czas trwania: 1 godz. (bez przerw).
24 stycznia (niedziela), godz. 1600,
kawiarnia, bud. A
Spotkanie z piosenką prowadzi Wojciech Dąbrowski
„Spotkania z piosenką” – to imprezy dla wszystkich (bez
względu na wiek), którzy chcą:
„Miś Tymoteusz Rym Cim Ci” jest częścią trylogii opowiadającej o
przygodach sympatycznego i wesołego misia. Miś Rym Cim Ci mieszka sam ze
swoim tatą. Nie ma się z kim bawić, chciałby mieć przyjaciela. Wysłany
po zakupy do sklepu spotyka bezdomnego pieska, z którym zaprzyjaźnia
się. Niestety tata nie akceptuje jego nowej przyjaźni. Piesek musi
pozostać poza domem. Mały miś ze swoim tatą zostają okradzieni przez
złodzieja-lisa, piesek odbiera lisowi łupy i tym sposobem zyskuje
akceptację taty i może pozostać w rodzinie. Spektakl mówi o samotności,
przyjaźni i możliwości wspólnego rozwiązywania problemów. Rabczańska
interpretacja tekstu Jana Wilkowskiego jest rozegrana brawurowo i
dynamicznie przez czteroosobowy zespół aktorski. Niezwykle pomysłowe
jest użycie pluszowych klocków do budowania wielofunkcyjnej scenografii.
Wielkie, miękkie lalki na pewno pozwolą dzieciom identyfikować się z
bohaterami spektaklu, w szczególności z tytułowym bohaterem Misiem Rym
Cim Ci. Niewątpliwą zaletą spektaklu jest aktorstwo oraz dynamiczna
muzyka.
Plan żywy i maski.
Czas trwania: 50 min. (bez przerwy).
Czy to prawdziwa podróż? Czy to tylko sen? Odpowiedź nie jest tak
istotna. Ważne, co się wydarzyło: pokonano dwie czarownice, Strach na
wróble odkrył rozum, blaszany Drwal serce, a Lew odwagę. Obojętne więc,
czy wędrówka małej Doroty i jej niezwykłej kompanii miała miejsce na
jawie, czy we śnie, czy też dzieje się „tu i teraz” w teatrze, na oczach
widzów. Przygody Doroty i jej przyjaciół to wspaniała okazja do podróży
wyobraźni, dobrej zabawy, ale też sposobność do refleksji nad tym, co w
życiu najważniejsze.
Tytułowy bohater baśni byłby może zwyczajnym szewcem i każdego ranka
otwierałby swój małomiasteczkowy warsztacik przy rynku w Jiczynie, gdyby
nie stopy pana starosty Humpala. Te stopy, choć wielkie i niezgrabne jak
u słonia, pochlebcy uważali, że wyjątkowo piękne. Jeden szewc Rumcajs
potraktował je zwyczajnie i bez ceregieli. Uznał, że wykonanie butów dla
starosty to żaden problem, bo nie takie stopy oglądał. Za karę został
wygnany do lasu i przyszło wieść mu żywot rozbójnika.
W przedstawieniu brzmi reggae, muzyka rockowa czy hip-pop. Musicalowy
charakter inscenizacji dopowiada żywiołowy ruch i bogata scenografia. W
finale zatańczy nawet Słoneczko, a nagrodzone zostają nie tylko dobre
uczynki, ale również poczucie humoru i dystans do kaprysów władzy.
Plan żywy.
Czas trwania: 1 godz. 35 min. (z przerwą).
28 stycznia (czwartek), godz. 1100, sala
teatralna
Krasnal Klakson i krasnal Pompka rozpoczynają doroczny wyścig po
jedyną, najpiękniejszą, najdorodniejszą i najsmaczniejszą poziomkę. Kto
ją zdobędzie i zje, zostanie najmądrzejszym w całym poziomkowym lesie, a
może i dalej.
Rozjemcą i doradcą w tym wielkim wyścigu jest ochmistrz Poziomka, który
kiedyś, przed laty, zjadł co najmniej sto poziomek.
Nie jest to łatwy wyścig. Wszędzie czyhają niebezpieczeństwa. A to
wiedźma, a to niebieski jegomość, trochę podobny do Smerfa, ale bardzo
groźny. A na dodatek Znak, który patrzy, mówi, śpiewa i nie można go
wyminąć.
Bajka zwraca szczególną uwagę na problemy związane z bezpieczeństwem
dzieci na drodze!
Przygody małego tygryska, który tak bardzo boi się wszystkiego, że w
końcu traci za karę swoje paski, to typowa baśń o dojrzewaniu. Próby
zdobycia przyjaciół kończą się klęską, nic też nie wychodzi z
poszukiwania odwagi, bo nie można jej kupić, a nauczyć się trudno; nawet
w wojsku nie udaję się Pietrkowi pokonać strachu. Dopiero choroba mamy
sprawia, że tygrysek przestaje myśleć o sobie i bez namysłu wyrusza w
nocy po doktora. Staje się odważnym i prawdziwym tygrysem i odzyskuje
upragnione paski.
Plan żywy oraz lalki i maski.
Czas trwania: 50 min. (bez przerwy).
29 stycznia (piątek), godz. 2000, sala 117
Filmowe spotkania z „KANONEM”
Projekcje archiwalnych nagrań i zdjęć z koncertów, lekcji, oraz
warsztatów Zespołu Baletowego „KANON”.
Krajowe Eliminacje do Międzynarodowego Konkursu Tanecznego dla dzieci
i młodzieży (dla uczniów niepublicznych szkół baletowych oraz grup i
zespołów tanecznych).
Organizatorzy:
„L`Art de la Danse” Towarzystwo Wspierania i Rozwoju Sztuki
Baletowej w Krakowie
„L’Art de la Danse” Krakowska Akademia Tańca http://balet-krakow.pl/
Nowohuckie Centrum Kultury w Krakowie
Miejsce przebiegu konkursu:
Sala widowiskowa – Nowohuckie Centrum Kultury
Wymiary sceny:
14 m szerokość / 16 m głębokość
Termin konkursu:
13.02.2010 r., godz. 0900-2100.
Gala Baletowa z udziałem wybranych uczestników konkursu:
Nowohuckie Centrum Kultury, 14.02.2010 r., godz. 1200.
Organizator (Dance World Cup) ufundował nagrodę dla najlepszego
uczestnika konkursu w Krakowie w wysokości 150 Eu, przeznaczoną na
zwrot kosztów podróży na światowy finał konkursu.
Zdobywcy 3 pierwszych miejsc w każdej kategorii otrzymują medale
oraz dyplomy.
Wszyscy uczestnicy konkursu otrzymują pamiątkowe dyplomy.
Zgłoszenia – wypełnione wg obowiązującego regulaminu – przyjmujemy do
dnia 30 XII 2009 r.
Opłaty startowe należy wpłacić do dnia 7.01.2010 r. Brak wpłaty w w/w
terminie skutkuje skreśleniem z listy uczestników.
Nr konta:
Pekao SA 37 1240 4722 1111 0000 4850 7257
(z dopiskiem DANCE WORLD CUP 2010)
Opłata startowa:
Solo – 45 zł
Duet – 65 zł
Trio – 90 zł
Zespół – 25 zł
Opłata startowa dla obcokrajowców :
Solo – 10 euro
Duet – 15 euro
Trio – 20 euro
Zespół – 5 euro/osobę
Bilet wstępu (całodniowy) na eliminacje do konkursu: 5 zł/osoby
Bilet wstępu na Galę Baletową: 10 zł/osoby
Uczestnikom zapewniamy:
garderoby i sale do rozgrzewki w dniu przebiegu konkursu,
możliwość przeprowadzenia próby sytuacyjnej na scenie w dniu
konkursu (przed jego rozpoczęciem),
możliwość zakupienia ciepłych napojów i posiłków w bufecie NCK,
możliwość zarezerwowania noclegów.
Koszty podróży i noclegu ponoszą uczestnicy konkursu.
Proponowane przez nas noclegi:
Noclegi w NCK - tel.012 644 02 66 wew.312
noclegi ekonomiczne – sale zbiorowe NCK, 5 zł netto
Osoby zainteresowane w/w noclegami prosimy o szybki kontakt z
organizatorami.
Szczegółowe informacje dotyczące organizacji przebiegu konkursu
zostaną podane po zamknięciu listy uczestników konkursu.
Do udziału w Gali Baletowej kwalifikujemy choreografie wybrane przez
jury podczas konkursu oraz inne, dowolne układy choreograficzne
uczestników konkursu wybrane przez organizatorów na podstawie wcześniej
przesłanych materiałów DVD (termin nadsyłania materiałów mija 30 XII
09).
Salon
Literacko Muzyczny
IMPREZY
MIKOŁAJOWE 
Zapraszamy
na Opowieść o Kubie – Królowej Karaibów – która oprócz pięknych plaż,
kolonialnych miast, starych samochodów i niemilknącej muzyki, odkrywa
przed przybyszem swój największy skarb – gościnną społeczność
pojednanych Bogów i ludzi. Santeria, dominującą dziś religia Wyspy,
łączy wierzenia ludów Yoruba (Nigeria), Bantu (Kongo), wyznawców
chrześcijaństwa, islamu i buddyzmu. Dla turysty zwiedzającego wyspę z
perspektywy kurortów, jest niemal niedostrzegalna. Bóstwa (Orichas),
ukryte przez afrykańskich niewolników pod postaciami katolickich
świętych, zajmują się wszelkimi aspektami doczesności: zdrowiem,
inteligencją, seksem, tańcem, podróżami, czułością, a także bankiem,
szpitalem i policją... Kubę często nazywa się Wyspą Spotkań. Liczne
narody i rasy, które znalazły się tutaj, najczęściej wbrew swej woli,
nauczyły się zgody i wzajemnego szacunku.
spektakl baletowy w wykonaniu uczniów Krakowskiej Akademii Tańca oraz
młodzieży uczestniczącej w projekcie Taniec – Pasja Świata – Przenikanie
Kultur
Po
raz kolejny Nowohuckie Centrum Kultury włącza się w Finał Wielkiej
Orkiestry Świątecznej Pomocy. Młodzież w ramach wolontariatu będzie
zbierała pieniądze, które zostaną przeznaczone na ratowanie dzieci
dotkniętych chorobami nowotworowymi. 
